Ewa Bem

Ewa Bem – jedna z najwybitniejszych polskich wokalistek jazzowych – jest absolwentką Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie oraz Akademii Muzycznej w Katowicach, gdzie studiowała wokalistykę jazzową. Karierę artystyczną rozpoczęła w 1969 r. w Grupie Bluesowej „Stodoła”, niedługo później związała się z zespołem Bemibek, powstałym w klubie Hybrydy. Nazwa grupy pochodziła od nazwisk założycieli: Aleksandra Bema – brata Ewy, oraz Andrzeja Ibeka. Muzycy pisali własne utwory, ale w skład ich repertuaru wchodziły również kompozycje kultowych polskich artystów, takich jak Krzysztof Komeda czy Zbigniew Namysłowski. Do najsłynniejszych piosenek zespołu należą: „Nie bójmy się wiosny” (muz. Aleksander Bem, Piotr Figiel, sł. Elżbieta Horbaczewska) czy „Podaruj mi trochę słońca” (muz. Aleksander Bem, sł. Marek Dutkiewicz). W 1973 r., po odejściu Andrzeja Ibeka, zespół zmienił nazwę na Bemibem. W 1991 r. Bemibek został reaktywowany, a w 1993 r. zakończył swoją działalność artystyczną.

Druga połowa lat 70. i lata 80. to ważny i owocny okres w karierze piosenkarki. Na KFPP w Opolu artystka zaprezentowała wiele utworów, które zostały docenione zarówno przez jurorów, jak i publiczność, m.in.: „Kolega maj” (muz. Jan Ptaszyn Wróblewski, sł. Agnieszka Osiecka), „Miłość jest jak niedziela” (muz. Wojciech Karolak, sł. Maria Czubaszek), „Żyj kolorowo” (muz. Jan Ptaszyn Wróblewski, sł. Wojciech Młynarski), „Z tobą bez ciebie” (muz. Piotr Figiel, sł. Andrzej Zaorski) czy „Miłość to jest wielki skarb” (muz. i sł. Wojciech Jagielski).

Po raz pierwszy Ewa Bem pojawiła się na opolskim festiwalu z grupą Bemibek i piosenką „Sprzedaj mnie wiatrowi” (muz. Zbigniew Namysłowski, sł. Ryszard Groński) w 1971 r., zdobywając Nagrodę Dziennikarzy za twórcze poszukiwanie nowych form w muzyce rozrywkowej. Po raz ostatni, jak dotąd, festiwalowa publiczność mogła oklaskiwać artystkę w 2025 r. – w koncercie „Małe tęsknoty” poświęconym pamięci Wojciecha Trzcińskiego Ewa Bem zaśpiewała piosenkę z repertuaru Krzysztofa Krawczyka „Pamiętam ciebie z tamtych lat” (muz. Krzysztof Krawczyk, Wojciech Trzciński, sł. Bogdan Olewicz).

Wokalistka odnosiła sukcesy w kraju i za granicą, m.in. na festiwalach na Kubie, w Kenii i Indiach. Od 1987 r. stale współpracuje z pianistą jazzowym Andrzejem Jagodzińskim. Jest laureatką wielu nagród i wyróżnień, w tym na KFPP w Opolu.

W 2001 r. ukazał się album Ewy Bem zatytułowany „Mówię tak, myślę nie”, za który artystka otrzymała Fryderyka 2001 w kategorii Album Roku – Pop oraz Fryderyka dla Wokalistki Roku, wyprzedzając m.in. Agnieszkę Chylińską i Katarzynę Nosowską.

W czerwcu 2018 r. artystka ogłosiła zakończenie kariery, lecz szczęśliwie dla wielbicieli jej talentu powróciła do śpiewania. Jej ostatnia płyta to „Live” z 2021 r.

Swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki w Opolu wokalistka odsłoniła w 2026 r.

Fot. Krzysztof Świderski