Ormiańska Dusza – kawa, smaki i historie z Armenii

Wystarczy przekroczyć próg, by poczuć, że to miejsce ma swoją historię. Pachnie świeżo parzoną kawą, przyprawami i domowym jedzeniem, a na ścianach można zatrzymać wzrok na niezwykłych mozaikach z biżuterii. Ormiańska Dusza przy ul. Św. Wojciecha to niewielka kawiarnia i galeria, w której Karine Gukasian zaprasza Opolan do swojego świata – armeńskich smaków, tradycji, rękodzieła i gościnności.

Ormiańska Dusza działa w Opolu od 1 września, ale pomysł na takie miejsce dojrzewał w głowie Karine Gukasian znacznie dłużej. Pochodzi z Armenii, a w Polsce, w Opolu, mieszka już od 32 lat. Przez ten czas zbudowała tutaj swoje życie, ale więź z ojczyzną pozostała bardzo silna. Dlatego zależy jej, by armeńską kulturę pokazywać nie tylko przez opowieści, lecz także przez smaki, zapachy i przedmioty, które mają swoją historię.

Otwarcie małej gastronomii było jej marzeniem. Znajomi od dawna namawiali ją, by je spełniła. Wiedzieli, że Karine uwielbia gotować i przede wszystkim gościć ludzi. Dziś może więc zaprosić ich do miejsca, w którym można nie tylko coś zjeść czy wypić kawę, ale również porozmawiać i dowiedzieć się więcej o Armenii.

Kawa tradycyjnie przygotowywana

Jedną z największych atrakcji Ormiańskiej Duszy jest tradycyjna kawa po armeńsku. Przygotowuje się ją w miedzianych tygielkach ustawionych na gorącym piasku. To nie tylko sposób parzenia, ale mały rytuał, który pozwala na chwilę zwolnić.

W menu znalazły się trzy propozycje: klasyczna kawa średnio palona, kawa z nutą pomarańczy oraz wariant z aromatycznymi przyprawami korzennymi. Każda z nich ma swój charakter, a sposób przygotowania sprawia, że staje się przyjemnym doświadczeniem.

Prosto, świeżo i po armeńsku

Kuchnia Ormiańskiej Duszy jest przede wszystkim autentyczna. Przepisy przygotowuje sama Karine, korzystając z przypraw i ziół przywożonych z Armenii. Wśród dań wytrawnych są grillowane rollsy szaszłyczkowe – wypiekane w lawaszu, czyli tradycyjnym armeńskim chlebku, z nadzieniem wołowo-wieprzowym i mozzarellą. Towarzyszą im korniszony, świeża kolendra, czerwona cebula, pomidorki koktajlowe i jeden z dwóch sosów: czosnkowy na bazie jogurtu ormiańskiego lub sos pomidorowy z papryką i adżiką. Nie można pominąć lamadzio – jednego z charakterystycznych dań kuchni regionu. To cienki, chrupiący placek wypiekany w piecu, na którym znajduje się wyrazisty farsz wołowo-wieprzowy. W wersji klasycznej podawany jest z kolendrą, czerwoną cebulą i cytryną. Można też wybrać lamadzio z mozzarellą albo wersję wegańską z pastą z soczewicy, ziołami i aromatycznymi przyprawami. Miłośnicy bardziej sycących dań mogą spróbować chaczapuri adżarskiego – puszystej drożdżowej „łódeczki” wypełnionej mieszanką serów, z płynnym jajkiem i masłem. Jest również adżiapsandal, czyli tradycyjny wegański gulasz warzywny, w którym pierwsze skrzypce gra bakłażan.

A na deser…

Po słonej części przychodzi czas na coś słodkiego. Wśród deserów znajdziemy gatę – ciasto na bazie ciasta francuskiego z waniliowo-maślaną kruszonką, pieczone jabłko cynamonowe Anush z maślanym kremem i orzechami włoskimi, a także miodownik ormiański Marlenka. Są też cienkie, miodowe blaty przekładane kremem maślano-kajmakowym z dodatkiem orzechów włoskich oraz królewska napoleonka.

Galeria z drugiego życia

Ormiańska Dusza to jednak nie tylko kuchnia. W lokalu można zobaczyć i kupić pamiątki z Armenii. Wśród nich jest między innymi konfitura z orzechów włoskich – produkt charakterystyczny dla tego kraju.

Na ścianach uwagę przyciągają natomiast niezwykłe mozaiki. Ich autorką jest sama Karine, która lubi, gdy mówi się do niej Kajka. To jej druga pasja, która zaczęła się od upcyclingu starej biżuterii. Karine skupuje używane ozdoby, czyści je, rozkłada na części i daje im nowe życie. Z elementów biżuterii tworzy kolorowe kompozycje, które stają się obrazami.

Prace na ścianach nie są na sprzedaż, ale jeśli komuś szczególnie spodoba się taka forma sztuki, może zamówić u Karine podobną mozaikę.

Miejsce, w którym można doświadczać

Karine chce, żeby Ormiańska Dusza była czymś więcej niż kawiarnią. Ma być miejscem spotkania kultur i przestrzenią, w której można na chwilę przenieść się do Armenii – przez smak, zapach, muzykę, wystrój, przedmioty i rozmowę. Właścicielka chętnie opowiada o swoim kraju, jego tradycjach i kuchni. Dlatego warto zajrzeć tutaj nie tylko po kawę czy coś dobrego do jedzenia. Warto przyjść także po historię. A tych Karine ma do opowiedzenia naprawdę wiele.

Opracowanie i zdjęcia: Małgorzata Bień