Koperta ze znakiem małpki.

urzadatum [dot] opole [dot] pl

Strona z projektami dofinansowanych z funduszy europejskich realizowane przez Miasto Opole
Strona z informacją o projektach dofinansowanych ze środków budżetu państwa
Strona główna elektronicznej platformy usług administracji publicznej
Strona Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta Opole
udostępniony zestaw kanałów informacyjnych RSS strony www.opole.pl
Tłumacz języka migowego
tekst łatwy do odczytania ETR

Ulica św. Wojciecha

Dla Mieszkańca
Ulica św. Wojciecha

Dzięki współpracy z Jackiem Kucharczykiem, autorem fanpage'a "Koloryzacja starych fotografii" będziemy prezentować stare zdjęcia Opola, które zyskały nowy blask i życie. To istna podróż wehikułem czasu do dawnego Oppeln. Do każdego zdjęcia Muzeum Śląska Opolskiego przygotowało komentarz o danym budynku czy ulicy. Zapraszamy do podróży w czasie.

Ulica św. Wojciecha jest jedną z najstarszych w Opolu. Została wytyczona już w XIII wieku. Przez wieki była nazywana różnie: Berggasse (zaułek Górny), Judengasse (zaułek Żydowski), Obergasse (zaułek Podgórny), Dominikanergasse (zaułek Dominikański), Jesuitergasse (zaułek Jezuicki), Regierungsgasse (zaułek Rejencyjny) i wreszcie od 1859 roku Adalbertstrasse, czyli ulica św. Wojciecha.

Ze średniowiecznej zabudowy nie zachował się do naszych czasów żaden dom. Jedną z przyczyn były liczne pożary, które trawiły miasto w przeszłości. W 1739 roku jeden z nich zniszczył przykładowo dwie trzecie zabudowy. Dlatego na planie F. B. Wernera z ok. 1750 roku widzimy przy ul. św. Wojciecha puste parcele.

Załączona fotografia ukazuje ulicę w okresie międzywojennym. Z racji bliskości rynku znajdowało się tu wiele punktów handlowych i usługowych. Swoje warsztaty mieli tu między innymi szewcy, bednarze oraz stolarze. W 1912 roku mieściły się tu także dwa sklepy meblowe – Edmunda Corvina oraz Theodora Salangi (widoczny na zdjęciu skład konfekcyjny Heinricha Geyera nie należał do ulicy św. Wojciecha – to kamienica nr 25 przy Rynku). Do 1945 roku pod nr 14 działała gospoda Marii Spallek, pod nr 7 piekarnia Johanna Nowaka, a pod nr 6 warsztat bednarza Johanna Kopetzkiego.

 

Fotografia archiwalna: Muzeum Śląska Opolskiego

 

W 1945 roku – głównie z powodu zniszczeń spowodowanych działaniami wojsk radzieckich – nastąpiła kolejna zmiana w zabudowie ulicy. W miejsce spalonych domów postawiono nowe kamienice. Z dawnej zabudowy zachowały się cztery budynki oznaczone numerami: 7, 9, 11 i 13. Dwa z nich należą obecnie do Muzeum Śląska Opolskiego. Najstarszy dom pod numerem 6 – pochodzący z XVII wieku – stał jeszcze w latach 70. XX wieku.

Obecnie ulica św. Wojciecha obejmuje odcinek pomiędzy skrzyżowaniem z ul. Staromiejską i ul. Muzealną. Domów jest jedenaście, jednak zachowano dawną numerację od 1 do 16.

 

Fotografia archiwalna: Muzeum Śląska Opolskiego

Koloryzacja: Jacek Kucharczyk „Koloryzacja starych fotografii”

 

контактні дані
Wydział Promocji
ul. Szpitalna 3b-5-7
45-010 Opole
bp [at] um.opole.pl
місце