49. Konfrontacje Teatralne w Teatrze Jana Kochanowskiego

Już po raz 49. Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu stanie się sceną dla najlepszych inscenizacji klasycznych dzieł – od Fredry i Wyspiańskiego po Lema i Platona. Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Żywa” to nie tylko konkurs, ale przede wszystkim święto teatru, które przywraca dawnym tekstom aktualność. Tegoroczna edycja odbędzie się w dniach 17–29 czerwca.

Najlepsi w Polsce 
Prezentacja spektakli w ramach OKT, stanowi finał Ogólnopolskiego Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej i Europejskiej „Klasyka Żywa”. Do udziału w tegorocznej edycji, zgłoszono rekordową liczbę, ponad stu spektakli. W tym roku festiwal po raz pierwszy rozszerzył swój program o klasykę literatury europejskiej. Do finałowej prezentacji jury wybrało siedem spektakli.
 

[1]

„Zemsta”, Teatr Komedia w Warszawie 
Sztuka Aleksandra Fredry - mistrza komedii, ciętej riposty i zabawnych dialogów, to opowieść o władzy, miłości, pieniądzach i marzeniach. Zemsta jest sztuką o problemach duchowych bogatych ludzi i o ich nienasyceniu. W tym świecie, bywa że przemoc wybucha z byle jakiego powodu (bo nawet kilka cegieł może być pretekstem do aktów agresji), a w spory angażowane są kolejne pokolenia. To także doskonale zarysowane postaci, a w jedną z nich – Papkina – wciela się Maciej Stuhr.
 

[2]

„Wesele”, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
Wesele Stanisława Wyspiańskiego opowiada o konflikcie klas i społecznych podziałach, które ciągle wracają – naładowane złością, poczuciem krzywdy i chęcią odwetu. Finał dramatu, z jego słynnym chocholim tańcem, od lat odczytywano jako gorzką prawdę o naszej bezradności i marazmie. Odważna reinterpretacja klasyki przez Maję Kleczewską, odkrywa dramat na nowo i stawia pytania o źródła narodowej niemocy – czy płyną z historii, podświadomości, czy może z potrzeby unikania przemiany?
 

[3]

„Ciemności kryją ziemię”, Teatr Wybrzeże w Gdańsku
Adaptacja powieści Jerzego Andrzejewskiego, osadzona w czasach hiszpańskiej inkwizycji, to laboratorium relacji międzyludzkich w okolicznościach władzy, hierarchii i ideologii. Twórcy spektaklu koncentrują się na tym, co w bohaterach małe i intymne, a więc uniwersalne i nam bliskie. W ich interpretacji, jest to nie tyle historia o inkwizycji, ile opowieść o codziennym lęku, konformizmie, odwadze, pokusie władzy i buncie.
 

[4]

„Wszystko dobre, co się dobrze kończy”, Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu
To jedna z najrzadziej wystawianych sztuk Williama Shakespeare’a. Historię pięknej Heleny, która otrzymała rękę hrabiego w zamian za wyleczenie króla, zobaczymy w konwencji czarnej komedii. Twórcy opowiadają ją jako pełną intryg, szaloną baśń dla dorosłych, w której Kopciuszek zamiast tracić czas na balu, wyrusza na wyprawę, by uzdrowić smoka i zdobyć rękę wymarzonego księcia.
 

[5]

„Do piachu”, Teatr Polski w Bielsku-Białej
Dramat opowiada historię partyzanckiego oddziału AK podczas II Wojny Światowej. Tadeusz Różewicz opisał znane mu z osobistego doświadczenia partyzanckie życie, nie kryjąc jego mrocznych stron. Twórcy zwracają uwagę, że okrucieństwo ma miejsce codziennie, w rożnych zakątkach świata i wciąż poraża z taką samą mocą. Pytania o sens wojennego upodlenia, ale i o odpowiedzialność za drugiego człowieka, jego strach, ból i śmierć, nieustannie powinny być zadawane.
 

[6]

„Solaris”, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie
Opowieść Stanisława Lema, pokazana w formie monodramu, jest metafizyczną podróżą w głąb siebie i swojej natury. Główny bohater poświęca wiele lat życia, by dotrzeć na planetę Solaris. Izolacja i poczucie wyobcowania, jakie towarzyszą jego pobytowi na stacji kosmicznej, powodują uzewnętrznienie rozterek. Nietypowe zdarzenia stają się okazją do spotkania z samym sobą i uwolnienia od traumatycznego zdarzenia. Spektakl idealnie pokazuje, jak ważne dla nas osoby i sytuacje, są dosłowną częścią nas samych.
 

[7]

„Państwo/Der Staat”, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
W spektaklu opartym na filozoficznym dziele Platona, twórcy dyskutują o sprawach najważniejszych: sprawiedliwości, zrozumieniu i wyzwoleniu.  Spektakl grany jest w języku starogreckim z tłumaczeniem symultanicznym na język polski przy pomocy słuchawek.

Poza spektaklami konkursowymi, w ramach Konfrontacji odbędą się dwa spektakle towarzyszące, panele dyskusyjne, wystawa i koncerty, m.in. projekt Mazolewski/ Dorociński/ Witkacy: Kompozycje Astronomiczne. Pełny program dostępny jest na stronie www.teatropole.pl .