Opole we mgle, czyli spacer po mieście z dreszczykiem emocji

Opolskie zabytki w otoczeniu listopadowej mgły nabierają charakteru i stają się jeszcze ciekawsze. Gdy wieczory robią się długie i ciemne warto przypominać sobie i odkrywać ich bogatą historię. Zapraszamy na wieczorny spacer ulicami miasta z dawką tajemniczości…

Wieża Piastowska

Strażnica na Pasiece jest jednym z najstarszych zabytków architektury obronnej w Polsce. Zbudowana została z końcem XIII wieku z cegły – co na tamte czasy powodowało, że była bardzo nowoczesną budowlą. Nadbudowano ją w 1957 roku, dzięki czemu zyskała graniasty chełm i sięga obecnie 51 metrów wysokości. Pod Wieżą Piastowską można spotkać białą damę, ducha księżnej Ofki, która zgodnie z legendą została w niej niegdyś uwięziona. Ofka jako niezwykle atrakcyjna panna mogła liczyć na uczucie wielu kawalerów. Klucz do serca wybrednej panienki zdobył sam książę Jan Dobry, z którym planowali wziąć huczny ślub. Z niewyjaśnionych przyczyn przyszła panna młoda zerwała zaręczyny i symbolicznie wyrzuciła zaręczynowy pierścionek z Wieży Piastowskiej, który zniknął w ciemnych zakamarkach piwnic. Książę wpadł w złość i kazał zamknąć Ofkę w piwnicach zamku i sam już nigdy nie spojrzał na inną kobietę. Od tej pory pod Wieżą Piastowską można spotkać białą damę, ducha księżnej Ofki, która poszukuje wyrzuconego pierścienia…

[1]

Opolski rynek

Ma już ponad osiemset lat i w takim samym układzie przestrzennym trwa do dziś, mimo tego że na przestrzeni wieków zmieniało się jego oblicze. Rynek od początku pełnił rolę placu targowego, gdzie koncentrowało się życie handlowe i publiczne. Od opolskiego rynku odchodzi ulica Osmańczyka, z którą związana jest przerażająca legenda. Mówi ona o czarnym psie, który miał straszyć opolan na dawnym Przedmieściu Gosławickim. Przy Bramie Gosławickiej (okolice skrzyżowania ulicy Osmańczyka i Sienkiewicza) powstała gospoda – pierwszy przystanek na trasie wędrowców przybywających do miasta.

[2]

Wojenne zawieruchy spowodowały, że przedmieście opustoszało, a karczma została zamknięta. Do miasta wybrał się pewien rzemieślnik, który zastał wyludnione przedmieście i zamkniętą bramę miejską. Mimo zimna spędził noc pod gołym niebem. Mroźna noc okazała się dla niego zabójcza, a on sam w swoich ostatnich słowach przeklął mieszkańców Opola. Każdej nocy, gdy zegar na ratuszowej wieży wybija północ, w miejscu dawnej bramy pojawia się wielki czarny pies ziający ogniem, któremu oczy świecą niczym latarnie…

[3]

Zielony Mostek

Stalowy w konstrukcji i secesyjny w kształcie, mostek na Wyspie Pasiece nazwano groszowym, jako że za przejście było pobierane groszowe myto. Mostek znajduje się nad Kanałem Młynówką, który w dawnych wiekach stanowił koryto rzeki Odry.

[4]

W Odrze w okolicach mostku mieszkał niegdyś Utopiec, który krył się przed światem. Miał dwie piękne córki. Pewnego dnia postanowiły wybrać się na zabawę do opolskiej karczmy. Córki długo namawiały ojca, żeby się zgodził. Utopiec postawił jeden warunek. Cokolwiek by się nie działo, musiały wrócić do domu nim zegar na wieży ratuszowej wybije północ. Zabawa w karczmie na Przedmieściu Bytomskim była przednia. Każdy mężczyzna chciał zatańczyć z pięknymi nieznajomymi. Gdy w przerwie od zabawy dziewczęta zapytały jednego z kawalerów, która godzina odparł, że zbliża się dopiero godzina 23. Przeraził ich fakt, gdy usłyszały odgłos wybijanej północy z ratuszowej wieży. Pobiegły czym prędzej w stronę Odry z jednym z kawalerów. Poprosiły go, by poczekał na brzegu i jeżeli rzeka zmieni kolor – niech wie, że już nigdy nie wrócą do miasta. Gdy obie zniknęły w ciemnych wodach Odry, kawaler usłyszał grzmot, a woda zaczęła zmieniać kolor. Od tamtej pory trzeba uważać przechodząc wieczorami w okolicach Młynówki…

[5]

Zamek Górny

Historia zamku jest tajemnicza i niewyjaśniona. Jak przystało na prawdziwy zamek, posiada także swoją legendę. W mieście Opolu za czasów  panowania Władysława II Opolczyka polowania były zastrzeżone dla wyższej warstwy społecznej. Sam książę polował na wielkiego dzika, który skrywał się w opolskich puszczach. Mimo zaciekłych prób, wciąż nie mógł upolować wielkiego zwierza. Zdarzyło się jednak tak, że jeden z bardzo ubogich mieszkańców miasta, nie mając pieniędzy żeby wykarmić swoją rodzinę, postanowił wejść do lasu i coś upolować dla swojej rodziny Pech chciał, że mieszkaniec ustrzelił największego dzika.

[6]

[7]

Chłop  został schwytany i zamknięty w lochu w Zamku Górnym. Książę Władysław chcąc wydać mądry i salomonowy wyrok, wpadł na pomysł aby więzień stoczył walkę z innym, głodzonym kilka dni dzikiem. Więzień do obrony dostał mały sztylecik, a książę określił sprawę jasno, że jeśli chłop wygra zostanie wypuszczony na wolność. Po kilku minutach nierównej walki, mieszkaniec krzyknął, że dzik nie żyje. Opolczyk zaskoczony z obrotu sprawy natychmiast go wypuścił i wydał przywilej, aby każdy mieszkaniec miasta Opola, który będzie w trudnej sytuacji mógł bez zgody księcia upolować dziką zwierzynę….