Cementownie Opola: Groschowitz (Groszowice)

1872 – GROSCHOWITZ
Schlesische Actien-Gesellschaft
für Portland-Cement-Fabrikation zu Groschowitz bei Oppeln
(obecnie: ul. Romualda Traugutta)

Rok 1872 to dobry czas dla opolskiego cementu. Grundmann znacznie rozbudował swoją fabrykę, a prócz tego w bliskości miasta powstają dwa nowe zakłady – w Groszowicach oraz w Zakrzowie. Groszowicka cementownia została uruchomiona kilka kilometrów na południe od lokalizacji tych pierwszych, czyli zakładów Grundmanna i Pringsheima. Początkowo jako jej właściciela wymienia się niejakiego H. Wartenbergera, jednak już dwa lata później – prawdopodobnie wskutek kłopotów finansowych – firma została przejęta przez spółkę akcyjną AG Oberschlesische Portland Zementwerke Groschowitz, której prezesem został Leo Constans von Prondzynski (1837–1914), zarządzający cementownią do 1891 roku. Po nim kierownictwo objął jego młodszy brat Ferdinand (1857–1935), pozostając na tym stanowisku do 1926 roku. Ostatnim z rodu Prondzynskich, kierującym cementownią do 1930 roku, był najmłodszy syn Ferdinanda – Alfred (zm. 1933). Cementownia w Groszowicach funkcjonowała prężnie. W 1873 roku powstała druga fabryka, a dziesięć lat później rozwinął się zakład numer trzy. Ostatni – czwarty – powstał w 1906 roku. Dwadzieścia lat później spółka przejęła wapienniki w Gogolinie i Górażdżach. Do końca lat 30. XX wieku rozbudowywała i ulepszała własną infrastrukturę. Po II wojnie światowej została uruchomiona jako pierwsza, w grudniu 1945 roku.

[1][2]

[3]